|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و سوزی که به خاطر عشق احساس میکند صحبت میکند. او احساس میکند که دل و جانش به شدت در آتش عشق میسوزد و همه وجودش را تحت تأثیر قرار داده است. همچنین، او از محبوبش میپرسد که تا چه زمانی این وضعیت ادامه خواهد داشت و دلش به دلیل عشق در حال سوختن است. در نهایت، شاعر مانند یک موجود سوخته شده، در جستجوی راه محبوبش است و از او میخواهد که توجه بیشتری به حالش داشته باشد.
هوش مصنوعی: تا کی باید به خاطر درد و رنجی که دارم بسوزم و از آتش عشق، وجودم به تکهتکه ای سوزانده شود؟
هوش مصنوعی: من به خاطر تو سختی کشیدهام و دلم شکسته است. تا کی میخواهی از من دوری کنی و مرا بسوزانی؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.