|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این ابیات بیان کننده احساساتی عمیق و اندوهگین هستند. شاعر از ریختن خون دلش در ابتدای کار سخن میگوید و اینکه تا پایان کار، دلش مانند گل پژمرده و بیحال شده است. او به این نکته میپردازد که چرا باید سرسبزی و شادی وجودش از بین برود، همانطور که شاخ و برگ درختان در پاییز زرد شده و سقوط میکنند. در واقع، این شعر به غم و دلتنگی ناشی از تغییر و فصلهای زندگی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در طول زندگیام، به اندازهی زیادی اشک و غم را تجربه کردهام؛ تا جایی که در نهایت، همچون گلی که بعد از از بین رفتن خود، تنها یادگاری از زیباییاش باقی میماند، تنها خاطرات تلخ و غمهای گذشته باقی میماند.
هوش مصنوعی: چرا شاخهای که همیشه سبز و شاداب بود، حالا زرد شده و حالتی پژمرده دارد؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دردا که گلم میان گلزار بریخت
وز باد اجل بزاری زار بریخت
این درد دلم با که بگویم که بهار
بشکفت گل و گل من از بار بریخت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.