|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این چهار بیت بیانگر بیارزشی و زودگذر بودن زندگی و وجود انسان است. شاعر با تکیه بر کلمات «عدم» و «دمی» نشان میدهد که همه چیز در این دنیا موقتی و بیبهاست. حتی اگر در زندگی با کسی ارتباط برقرار کنیم، آن لحظه نیز دریغ و فراموششدنی است و در نهایت، تمام داراییهای عالم تنها یک لحظه بیش نیستند.
هوش مصنوعی: در این جهان، چیزی جز مشتی زحمت و تلاش نیست و همه چیز در ابتدا و انتها به عدم و ناکامی برمیگردد.
هوش مصنوعی: اگر در لحظهای با کسی همنفسی و همصحبتی داشتم که به من یاری رساند، چه میتوانم بگویم؟ چون آن لحظه خیلی کوتاه و گذرا بود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.