|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به احساساتی عمیق اشاره دارد. شاعر با اشاره به شخصی که تمام وجودش را به چیزی سپرده، میگوید که او در راه حق و واقعیات زندگی به چالشهایی رسیده است. او همچنین تحمل ملامت از دیگران را دارد، چرا که میداند آنها نیز در شرایطی مشابه قرار دارند و شاید درک درستی از وضعیت او ندارند. در واقع، شاعر بیان میکند که هیچ کس نمیتواند او را به خاطر ناکامیهایش سرزنش کند، زیرا وضعیت او فراتر از کنترل اوست.
هوش مصنوعی: ای کسی که تمام وجودت را در راه عشق نهاد نکردهای، مانند قلم که بر روی کاغذ ایستاده است، تو نیز در این راه همچنان ثابت نیستی.
هوش مصنوعی: هرچقدر که من را سرزنش کنی، برایم مهم نیست؛ تو بهانهای داری چون خودت در شرایطی نیستی که بتوانی درست عمل کنی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.