|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت و زیبایی عشق و احساسات اشاره دارد. شاعر میگوید که اگر نفس و روح آدمی به عشق دچار شود، تمام وجودش معنایی عمیق پیدا میکند. هر یک از اعضای بدن انسان، همانند جواهرهایی زیبا و ارزشمند هستند و اگر دل را با محبت پر نکنیم، این زیباییها به هدر میروند. به عبارتی، عشق و احساسات میتوانند زندگی را معنا ببخشند و روح را پر از زیبایی کنند.
هوش مصنوعی: اگر نفس تو جان دهد، آنگاه خواهی فهمید که تمام وجودت تحت تأثیر این احساس قرار میگیرد و دربارهاش آگاهی پیدا میکنی.
هوش مصنوعی: هر یک از اعضای بدنت مانند جواهر باارزش است، اگر بر آنها بیاعتنا باشی و آنها را نادیده بگیری، با گذر زمان خراب و بیارزش میشوند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.