یارب چو به صد زاری زار آمده‌ایم
گر عفو کنی امیدوار آمده‌ایم
وز بی‌شرمی خویشتن پیش درت
تشویرْ خوران و شرمسار آمده‌ایم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یارب چو به صد زاری زار آمده‌ایم
گر عفو کنی امیدوار آمده‌ایم
وز بی‌شرمی خویشتن پیش درت
تشویرْ خوران و شرمسار آمده‌ایم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با احساساتی عمیق و به زاری می‌گوید که با امید به عفو و بخشش خداوند نزد او آمده است. او از بی‌شرمی‌های خود ابراز شرمساری می‌کند و در حال ندامت، خود را در برابر خداوند حاضر می‌بیند. در این حالت، تظاهر به زاری و طلب بخشش از او مشاهده می‌شود.
هوش مصنوعی: ای خدا، ما با حالتی بسیار غمگین و زاری به سوی تو آمده‌ایم، اگر تو ما را ببخشی، امیدواریم که به رحمتت نائل شویم.
هوش مصنوعی: از روی بی‌شرمی خود، پیش تو به حالت ذلت و خجالت آمده‌ایم و مانند شتری که بارش را بر دوش دارد، با زاری و ندامت در پیشگاه تو قرار گرفته‌ایم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.