|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر بیان میشود که هیچکس نمیتواند به مقام و عظمت حضرت حق برسد و همهی کسانی که در دنیا هستند، در واقع در مخلوقات و کائنات محدود به خود هستند. شاعر اشاره میکند که نباید به ظاهر و علم محدود دنیایی تکیه کرد، زیرا حقیقت والای وجود تنها در درون و در سیر و سلوک به سوی خدا نمایان میشود. در نهایت، تأکید میشود که هر چیزی که خارج از خود ماست، در واقع درک و فهم آن برای ما ممکن نیست.
هوش مصنوعی: هیچکس نیست که در دو جهان، مانند او به کمال برسد. همه در عشق و مستی نسبت به آن بزرگوار، همانند تو نیستند.
هوش مصنوعی: تا کی از ظواهر و کلمات بیمعنا سخن بگوییم؟ هرچه در بیرون از تو وجود دارد، در واقع از خود تو نیست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.