بوی زلفت در جهان افکنده‌ای
خویشتن را بر کران افکنده‌ای
از نسیم زلف مشک‌افشان خویش
غلغلی اندر جهان افکنده‌ای
وز کمال نور روی خویشتن
آتشی در عقل و جان افکنده‌ای
وز فروغ لعل روح‌افزای خویش
شورشی در بحر و کان افکنده‌ای
روز و شب از بهر عاشق خواندنت
نعره در کون و مکان افکنده‌ای
می نیایی در میان عاشقان
عاشقان را در گمان افکنده‌ای
بر امید وصل در صحرای دل
بیدلان را در فغان افکنده‌ای
مرغ دل را بر امید گنج وصل
اندرین رنج آشیان افکنده‌ای
روی چون مه زآستین پوشیده ای
خون ما بر آستان افکنده‌ای
هر که را دردی است اندر عشق تو
خویشتن در پیش آن افکنده‌ای
دام سودای خود اندر حلق دل
کس چه داند کز چه سان افکنده‌ای
در بلای نیک و بد عطار را
روز و شب در امتحان افکنده‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی‌های معشوق و تاثیر عطر زلف و نور چهره‌اش بر عاشقان اشاره می‌کند. او از شور و شوقی سخن می‌گوید که معشوق در دل و جان عاشقان ایجاد کرده و آنان را در گمان و امید نگه داشته است. احساسات عمیق و درد عاشقان را در برابر محبت و زیبایی معشوق به تصویر می‌کشد و بیان می‌کند که تمام انسان‌ها تحت تاثیر عشق او به نوعی از خود گذشتگی و امتحان دست می‌زنند. در نهایت، شاعر به بلای عشق و سختی‌هایی که عاشق‌ها متحمل می‌شوند، اشاره می‌کند و می‌گوید هیچ‌کس نمی‌داند این درد چگونه بر دل‌ها سنگینی می‌کند.
هوش مصنوعی: عطر و بوی موهای تو در سراسر جهان پخش شده، و خودت را به بهترین شکل نشان داده‌ای.
هوش مصنوعی: با وزش نسیم زلف خوشبو و خوش‌بوکنندهٔ خود، صدایی را در سراسر جهان پخش کرده‌ای.
هوش مصنوعی: با زیبایی و درخشندگی نور صورت خود، روشنی و شعفی در عقل و جان مردم به وجود آورده‌ای.
هوش مصنوعی: از درخشش لعل (نگین) زیبای وجودت، شور و تحرکی در دل دریاها و زمین ایجاد کرده‌ای.
هوش مصنوعی: هر روز و شب به خاطر عاشق، صدایی از تو در جهان و وجود منتشر می‌شود.
هوش مصنوعی: تو خودت در بین عاشقان نمی‌آیی، اما با این حال، به خاطر غیبتت، دل عاشقان را پر از خیال و انتظار کرده‌ای.
هوش مصنوعی: تو با ایجاد امید به وصال در دشت وسیع دل عاشقانی که در غم و تنهایی هستند، آنها را به فریاد و ناله انداخته‌ای.
هوش مصنوعی: دل‌ها را به امید رسیدن به وصال معشوق در این درد و رنج، به پرواز درآورده‌ای و در حقیقت به آنها آشیانه‌ای بخشیده‌ای.
هوش مصنوعی: تو چهره‌ای زیبا و چون ماه داری، اما آن زیبایی را از پرده‌ای پوشیده‌اید و در این حال، خون دل ما را بر درگاه خود ریخته‌اید.
هوش مصنوعی: هر کسی که به عشق تو درد و رنجی دارد، خود را در برابر آن عشق تسلیم کرده و در معرض آن قرار داده است.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌داند که این آرزوی عشق تو چه اندازه در دل آنان که گرفتار آن هستند، گرانبار و پرچالش است.
هوش مصنوعی: عطار در روز و شب درگیر آزمون و سختی‌های زندگی است و سرنوشت او را در معرض آزمایش‌های خوب و بد قرار داده‌ای.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بوی مشکی در جهان افکنده‌ای
مشک را در لامکان افکنده‌ای
صد هزاران غلغله زین بوی مشک
در زمین و آسمان افکنده‌ای
از شعاع نور و نار خویشتن
[...]
حرف آن لب در میان افکنده‌ای
شور محشر در جهان افکنده‌ای
در لباس چشم آهو بارها
خویش را در کاروان افکنده‌ای
غنچه خوش حرف را با صدزبان
[...]
شور عشقی در جهان افکنده‌ای
مستیی در انس و جان افکنده‌ای
کرده‌ای پنهان محیط بیکران
قطره‌ای زان در میان افکنده‌ای
جلوه داده حسن را زان جلوه باز
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.