|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از حال دل دیوانه و شگفتیهای آن میگوید. او به خالی بودن دلش نسبت به محبوبش اشاره میکند و در عجب است از چیستی آنچه که دلش را پر میکند. شاعر به حالت خاموش و گیج خود نیز اشاره میکند که به نظر میرسد تنها در سکوت و حیرت خود غرق شده است.
هوش مصنوعی: حال دل دیوانه بسیار غیرعادی و شگفتانگیز است، زیرا این نقطهای که در دل دارد به خاطر محبوبش خالی است.
هوش مصنوعی: در تعجبم که این چه نشانهای است و چرا اینقدر ساکت هستم؛ به گونهای که انگار تو فکر میکنی من لال هستم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن گل که وفای بلبلانش حالیست
در پرسش ما قرین فارغبالیست
صد مجلس داشت با حریفان همه شب
یک بار نگفت جای قدسی خالیست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.