|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از دغدغهها و فتنههای زندگی شکایت میکند و میگوید که ای روزگار، مرا در تاریکی خود غرق نکن. او همچنین به زیباییهای محبتآمیز اشاره میکند و میگوید زلفی که جانهای زیادی از آن در خطر است، باید از نگاه و گوش دیگران دور نگهداشته شود. به طور کلی، شاعر به مراقبت از عشق و احساسات خود در برابر مشکلات و فتنههای زندگی تأکید میکند.
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی به بلایای زمانه اشاره دارد و بیانگر این است که ای فتنههای روزگار، تو مرا در تاریکی و غم فرو نبر و نگذار که افراد نیک و نیکوکار بر دوش من بار سنگینی از مشکلات و دردها بگذارند. به بیان دیگر، گویا شاعر از فتنههای زمانه شکایت دارد و از آن میخواهد که او را به عذاب نرساند و در مشکلات غرق نکند.
هوش مصنوعی: زلفی که جانهای زیادی به خاطر آن در خطر است، از دیدن آن بترس و به آن نزدیک نشو.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.