|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ظلم و سختیهای زندگی اشاره دارد و احساس ناامیدی خود را بیان میکند. او میگوید که از ظلم و بدیهای دنیا نمیتواند رهایی یابد و تا وقتی که گرفتار این دنیای پر از مشکل است، آرامش نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: از آنجا که آسمان رنگی گرفته، دلم پر از درد و اندوه شده و نتوانستهام عمق آسمان را درک کنم.
هوش مصنوعی: در هیچ حالتی نمیتوان از ظلم و ستم زمانه گریخت، مگر اینکه تو از دوری و جدایی آن رهایی یافته باشی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بسیار تحیُّر است در دَوْرِ فلک
اوهام شدهست عاجز از غَوْرِ فلک
چون مینَرَهد هیچ کس از جَوْرِ فلک
فریاد چه سود از حَمَل و ثَوْرِ فلک؟
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.