|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این متن به توصیف فردی میپردازد که به خاطر مقام و رتبهاش در جامعه، مورد تحسین و توجه قرار گرفته است. او خود را از بوالحسن میداند و اعتقاد دارد که تنها با نان و نمک این مقام را به دست آورده و به دیگران نیز یادآوری میکند که زندگی حقیقتاً تنها با خون جگر و تلاش برای سیر کردن شکم ممکن است. به طور کلی، این ابیات به مسأله مقام و تلاش در زندگی انسانی پرداخته و انتقادی به ارزشهای ظاهری جامعه میکند.
هوش مصنوعی: آن واقعهای رخ داد که همه جهانیان به خود میبالیدند و میگفتند: "من همانم که از بوالحسن به مرتبهای رسیدهام که هر روز سه نفر را به پای خود میکشم."
هوش مصنوعی: از آن روز که آسمان به خاطر درجات بالای انسانی، او را به گوشهای از حبس کشاند و گرفتار حوادث و مشکلاتش کرد.
هوش مصنوعی: به خدا قسم، تنها با نان و نمک او، که در جهان هم کسی جز با زحمت و خون دل نمیتواند یک شکم سیر کند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عشق تو سراسر همه سوز و همه دردست
رین شیوه به اندازه مردی است که مردست
آنکس که درین صرف نکردست همه عمر
بیچاره ندانم که همه عمر چه کردست
زاهد چه عجب گر کند از عشق تو پرهیز
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.