شعرهای کمالی آن به سخن
پای طبعش سپرده فرق کمال
گرچه نزدیک دیگران نظم است
مجمل از مفردات وهم و خیال
سخن چند معجزست مرا
در سخنهاش سخت لایق حال
گویم آن در خزانهای ازل
بود موزون طویلهای لال
مایه‌شان داده از مزاج درست
صدف جود ایزد متعال
همه همچون ازل قدیم نهاد
همه همچون فلک عزیز مثال
همه را دیده چشم صرف خرد
همه را سفته دست سحر حلال
به معانی فزوده قدر و بها
چون جواهر به گردش احوال
از نقاب عدم چو رخ بنمود
آن بلند اختر مبارک فال
آن جواهر چنان که رسم بود
درفشان بر مراقد اطفال
ریخت بر آستان خاطر او
روز مولودش آستین جلال
چون چنان شد که در سخن نشناخت
حلقهٔ زلف را ز نقطهٔ خال
دست طبعش به رشتهٔ شب و روز
بست بر گوش و گردن مه و سال
اوست کز خاطر چو آتش تیز
شعر راند همی چو آب زلال
خاطر من که گوی برباید
به کفایت ز جادوی محتال
چون بدید آن سخن پشیمان گشت
از همه گفتها صواب و محال
ای مسلم به نکته در اشعار
وی مقدم به بذله در امثال
طبع پاکت چو بر سؤال جواب
وهم تیزت چو بر جواب سؤال
تا زند دست آفتاب سپهر
آب عرض جنوب و عرض شمال
آفتاب شعار و شعر ترا
بر سپهر بقا مباد زوال
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش کمالی می‌پردازد که سخنانش به لحاظ هنری و معنایی بسیار برجسته و دلنشین است. او از ویژگی‌های خاص شعرهای کمالی می‌گوید و آنها را به جواهراتی تشبیه می‌کند که بر زندگی جاری‌اند. کلمات کمالی چنان نافذ و رسا هستند که گوینده را به حیرت و تحسین وامی‌دارند، و به طبع او نسبت به جهان و زمان پیوند می‌زنند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که اشعار کمالی همیشه درخشان و ماندگار خواهند بود و همانند آفتاب در آسمان، پایانی نخواهند داشت.
هوش مصنوعی: شعرهای کمالی به خاطر کیفیت و زیبایی‌اش به طبع او سپرده شده و این نشان‌دهنده‌ی برتری و کمال آن‌هاست.
هوش مصنوعی: اگرچه شعر کمالی به نظر دیگران ساده و شامل واژگان محدود می‌آید، اما در واقع از افکار عمیق و خیالات پیچیده‌ای برخوردار است.
هوش مصنوعی: سخن من معجزه‌آساست و در میان سخن‌ها، بسیار مناسب حال من است.
هوش مصنوعی: در آغاز خلقت و دوران‌های بسیار قدیم، سخنانی وجود دارد که طولانی و هماهنگ بوده و مانند موزون‌ترین شعرها محسوب می‌شوند، اما این سخنان هنوز به زبان نگفته‌اند و خاموش هستند.
هوش مصنوعی: خداوند، از مواد درست و با مزاج صحیح، در وجود این افراد، آنها را از گوهر جود و سخاوت ساخته است.
هوش مصنوعی: همه انسان‌ها از همان ابتدا و از زمان آفرینش، به‌گونه‌ای خلق شده‌اند که با هم برابرند، و همه مانند آسمان که در جایگاه بلندی قرار دارد، با ارزش و گرانبها هستند.
هوش مصنوعی: همه چیز را چشم خرد و عقل می‌بیند و این عقل است که همه چیز را به درستی درک می‌کند، در حالی که تنها قدرت سحر و جادو قادر است این درک را به گونه‌ای دیگر و متفاوت جلوه‌گر کند.
هوش مصنوعی: معانی و ارزش‌های افراد به مرور زمان و با تغییر شرایط زندگی افزایش می‌یابد، مانند جواهراتی که در اثر تغییرات و گردش دنیا بر ارزش آنها افزوده می‌شود.
هوش مصنوعی: وقتی که آن اختر بلند (مقصود احتمالاً یک شخصیت یا فرد بزرگ است) از پس پردهٔ عدم ظاهر شد، مثل اینکه به ما نشانه‌ای خوش‌یمن و خوش‌بینانه داده است.
هوش مصنوعی: جواهرها به‌طور سنتی بر آرامگاه کودکان به‌منظور زینت دادن و زیباتر کردن آنها قرار می‌گرفتند.
هوش مصنوعی: روز تولد او، آستینی از بزرگی و شکوه بر درگاه دل او ریخته شد.
هوش مصنوعی: وقتی او به جایی رسید که در سخن، تفاوت حلقهٔ زلف (مو) و نقطهٔ خال (نقطه‌ای بر صورت) را نتوانست تشخیص دهد، وضعیتش بسیار عجیبی شده بود.
هوش مصنوعی: شاعر می‌گوید که خلاقیت و استعداد نویسنده (کمالی) به حدی است که در کارش، همزمان زمان و زمانه را به هم می‌پیوندد و به‌طرز زیبایی داستان‌هایی می‌سازد که گویی به گوش و گردن ماه و سال آویخته شده‌اند.
هوش مصنوعی: او کسی است که از دلش شعری تند و آتشین می‌جوشد و این شعر مثل آب زلال و شفاف در جریان است.
هوش مصنوعی: خاطرم همچون گویِ بازیچه‌ای است که به راحتی به دست کسی می‌افتد و با مهارت یا فریب می‌تواند آن را تصاحب کند، و من از این وضعیت ناخرسندم.
هوش مصنوعی: وقتی آن سخن را دید، پشیمان شد و از تمام گفتنی‌ها، چه درست و چه نادرست، توبه کرد.
هوش مصنوعی: ای مرد مسلمان، تو به مضمون و نکته‌سنجی در اشعار او پیشی گرفته‌ای و در لطائف و شوخی‌هایش نسبت به دیگران برتری داری.
هوش مصنوعی: خلاقیت تو و ذهن پاکت در پاسخ به پرسش‌ها بی‌نظیر است، همان‌طور که خیالت و تصوراتت در پاسخ به این پرسش‌ها بسیار تند و سریع عمل می‌کند.
هوش مصنوعی: هر زمان که آفتاب بر فراز آسمان روشن شود، مانند دستی می‌ماند که در دل دو سوی زمین، یعنی در سمت‌های شمال و جنوب، زندگی را به جریان می‌اندازد.
هوش مصنوعی: ای خورشید شعر و سرود تو، هرگز در آسمان جاودانی از بین نرود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا ندانی ره حرام و حلال
نشمرد کس ترا ز اهل کمال
شاد باش ای هیون آخته یال
هیکل کوه کوب و هامون مال
از پیت کوس خورده کوه ثبیر
وز تکت کاخ خورده باد شمال
بوده با رنگ وقت تک همسر
[...]
میل کرد آفتاب سوی شمال
روز فرسوده را قوی شد حال
باد بر شاخ کوفت شاخ درخت
خاک در بیخ دوخت بیخ نهال
کوه در آب رفت از آتش میغ
[...]
مگر آن بخت یابم از اقبال
کافکنم رخت در جهان کمال
ای جناب تو قبلهٔ اقبال
حضرت تو مخیم آمال
دین اسلام را کمال تویی
از تو مصروف باد عین کمال
تو ابو القاسمی بکنیت و هست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.