|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این ابیات به این موضوع اشاره دارند که بهتر است انسان در عذاب باشد یا در جهنم مانند ابلیس زندگی کند، تا اینکه به پرسش و طمع کردن از یک مرد بخیل بپردازد. در واقع، شاعر به بیفایده بودن انتظار و سوال از کسانی که بخیل و خسیس هستند، انتقاد میکند و آن را کمتر از عذاب میداند.
هوش مصنوعی: زندگی در عذابی همچون جرجیس یا گرفتار شدن در آتش دوزخ مانند ابلیس.
هوش مصنوعی: بهتر است از پرسش و امیدواری به کمک از فردی بخیل خودداری کنید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از پی مکر و حیلت و تلبیس
درست از منطق است و اقلیدیس
داشت اسکندر ارسطاطالیس
کز وی آموخت علمهای نفیس
دیو از فعل زن رمیده شود
چون بر آمیزد او یکی تلبیس
در فریب و فسون و مکر و حیل
بندگیها نمایدش ابلیس
نشنیدی حکایت ابلیس
که چرا دور گشت از تقدیس
می شناسد حریف خویش ابلیس
می کند دعوتش بدین تلبیس
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.