انوری
»
دیوان اشعار
»
مقطعات
»
شمارهٔ ۱۵ - صاحب را به داشتن دو فرزند به نام محمود و مسعود تهنیت گوید
چون بهاء الدین اعز را شاخ عزت بارور شد
شکر آن نعمت به واجب کرد اله‌العالمین را
کردگارش در خور وی این دو گوهر داد و هرگز
مثل آن حاصل نیاید بحر ملک و کان دین را
آن چنان محمود سیرت مهتر مسعود طالع
نام سیرت داد آنرا نام طالع داد این را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به صاحب، به خاطر داشتن دو فرزند به نام‌های محمود و مسعود تبریک می‌گوید. او به اهمیت و ارزش این دو فرزند اشاره می‌کند و آنها را گوهرهای گرانبها می‌داند که خداوند به صاحب عطا کرده است. شاعر بر این باور است که مانند این نعمت، در دنیا نخواهند بود و ویژگی‌های نیکو و سعادت محمود و مسعود را ستایش می‌کند.
هوش مصنوعی: بهاءالدین اعز (شخصی مهم) به مقام عزت رسید و این نعمت و افتخار را به خاطر باید به خدا، صاحبِ عالم، شکرگزاری کند.
هوش مصنوعی: خداوند بر اساس شایستگی او، دو گوهر ارزشمند یعنی فرزندانش را به او عطا کرده است و هیچ‌کس نمی‌تواند مانند این نعمت را به‌دست آورد که هم برای سلطنت و هم برای دین مفید است.
هوش مصنوعی: محمود به خاطر سیرت نیکو و بزرگش، و مسعود به خاطر طالع نیکویی که دارد، شناخته می‌شوند و هر کدام از آنها به واسطه‌ای از ویژگی‌های خوب و سرنوشت خوش خود نام برده شده‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.