یعلمالله که دوستدار توام
عاشق زار بیقرار توام
بیتو ای جان و دیدهٔ روشن
چون سر زلف تابدار توام
در سر من خمار انده تست
تا که بیروی چون نگار توام
ارغوانم چو زعفران بیدرد
تا که بیچشم پر خمار توام
هر شبی در کنار غم جستم
تا چرا دور از کنار توام
یار درد و غمم مدار که من
آخر ای ماهروی یار توام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و دلتنگی است. شاعر به معشوق خود ابراز عشق میکند و میگوید که بدون او آرامش ندارد. او خود را به زعفران و ارغوان تشبیه میکند که بدون معشوق بیدرد هستند. شاعر به یاد غمهایش و دوری از یار اشاره میکند و از او میخواهد که دلتنگیهایش را درک کند، زیرا او در واقع تصویر و ماه روی یار خود است.
هوش مصنوعی: خدا میداند که من چقدر به تو علاقهمندم و چقدر بیتاب و عاشق تو هستم.
هوش مصنوعی: بدون تو، ای جان و روشنی چشمانم، مانند رشتههای تابدار موی تو هستم.
هوش مصنوعی: در دل من غم و اندوه تو وجود دارد، زیرا وقتی که تو در کنارم نیستی، مانند تصویر زیبایت در غم و افسردگی به سر میبرم.
هوش مصنوعی: من مانند گل ارغوان هستم که به زیبایی زعفران جلوه میکند، اما بدون درد و رنج، تا زمانی که از محبت و نگاه پر احساس تو بیبهرهام.
هوش مصنوعی: هر شب در کنار غم هستم و میپرسم چرا از تو دورم و کنار تو نیستم.
هوش مصنوعی: دوست عزیزم، به احساسات و دردهای من توجه نکن، چون در نهایت من هم یکی از عاشقان تو هستم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گوئی انده مخور که یار توام
کار خود کن که من به کار توام
علمش آمد که یار غار تو ام
عمل آمد که دوستدار تو ام
به حق آنکه دوستدار توام
در همه کار و بار یار توام
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.