|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چامه من پیش گفتارت بدان ماند که کس
در سپهر آرد ستاره در بهشت آرد گیا
چون فراوان آزمودم دیدمت با دار و برد
در سخن جادو کنی وز خامه داری کیمیا
دانش از گفت تو در گوش اندر آرد گوشوار
بینش از کلک تو اندر دیده دارد توتیا
هوش را پوری و دانش را پدروین نی شگفت
کت رضی الدین خداوند سخن باشد نیا
تو سپهرستی و این بیناره گویان خاک ره
تو پرندستی و این بیداد جویان بوریا
دشمنان داد هرجا سر بر آرند از زمین
نرم کوبیشان چنان چون دانه اندر آسیا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به آقای میرزا احمدخان مدعی العموم می‌پردازد و او را با ستاره‌ای در آسمان و درختی در بهشت مقایسه می‌کند. شاعر از توانایی‌های شگرف او در سخن و علم سخن می‌گوید و به ارزش و تاثیر کلامش اشاره می‌کند. همچنین می‌نمایاند که هوش و دانش او باید مورد احترام قرار گیرد و او را فراتر از دیگران می‌داند. در پایان، شاعر نقدی به دشمنان عدالت دارد و آنها را به دانه‌هایی در آسیابی تشبیه می‌کند که با فشار سقوط می‌کنند.
هوش مصنوعی: این دو خط به این معناست که سخن من در برابر گفتار تو مانند این است که هیچکس نتواند ستاره‌ای را از آسمان به بهشت بیاورد. به عبارتی، قدرت و ارزش کلام من در مقایسه با کلام تو بسیار ناچیز و کم‌عرضه است.
هوش مصنوعی: من بارها تو را آزمایش کرده‌ام و تو را در گفتار به گونه‌ای می‌بینم که مثل جادو رخ می‌نمایی و با قلمت مثل کیمیاگری عمل می‌کنی.
هوش مصنوعی: دانش و آگاهی از سخنان تو در گوش شنیده می‌شود و بینش و برداشت صحیح از قلم تو در دیده‌ها شکل می‌گیرد.
هوش مصنوعی: در اینجا به اهمیت هوش و دانش اشاره شده است. هوش به عنوان یک ویژگی ارزشمند و دانش به عنوان میراثی پدری مورد ستایش قرار می‌گیرند. همچنین تاکید می‌شود که خداوند، منبع اصلی کلام و حکمت است. به طور کلی، زیبایی و عظمت علم و عقل در این بیان به تصویر کشیده شده است.
هوش مصنوعی: تو چون آسمان هستی و این درختان که به سخن می‌آیند، در واقع خاک‌پای تو هستند. پرندگان نیز که در این فضا پرواز می‌کنند، از افرادی هستند که در جستجوی تو و راه تو هستند و این افرادی که به حق ستمگری می‌کنند، در جستجوی نفع خود هستند.
هوش مصنوعی: هرگاه دشمنان از هر جا سر بلند کنند، باید سخت و محکم به زمین کوبیده شوند، همچنان که دانه‌ها در آسیا آسیاب می‌شوند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اف بر این دیوان سرا، لعنت بر این دیوان که برد
ظلمشان در ظلمت از مه، نور و از شارق ضیا
مردمی بیرون ز راه مردمی دور از خرد
فرد و طاق از دین پرستی جفت نیرنگ و ریا
راستی گویم سعاتمند و خوش بخت آنکس است
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.