گنجور

منتسب به چند شاعر
 
 
گوهر

با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
قالب شعری: رباعی
منبع اولیه: ویکی‌درج
تعداد ابیات: ۲
خلاصه

هوش مصنوعی: این چهار بیت به زندگی و احساس انسان اشاره دارد. در آن، عمر به شکل گردون کمری تعبیر شده که فرسوده و کوتاه است. دریا به اشک‌های ما اشاره دارد که نشان‌دهنده‌ی درد و رنج است. دوزخ نماد رنج‌های بیهوده و کارهای بی‌نتیجه است و در نهایت، فردوس تنها لحظه‌ای از آرامش و آسایش را به تصویر می‌کشد. به طور کلی، این ابیات به چالش‌های زندگی و تلاش برای رسیدن به آرامش می‌پردازد.

 اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.
برگردان به زبان ساده

# گردون، کمری ز عمر فرسودهٔ ماست

دریا، اثری ز اشک آلودهٔ ماست

هوش مصنوعی: زندگی ما مانند کمری است که به مرور زمان فرسوده شده است و دریا نشانه‌ای از اشک‌های ماست، که بر اثر غم و اندوهی که تجربه کرده‌ایم، به وجود آمده است.

 اخطار: برگردان‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

# دوزخ، شرری ز رنج بیهودهٔ ماست

فردوس، دمی ز وقت آسودهٔ ماست

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که آتش دوزخ ناشی از رنج‌هایی است که بدون هدف و بیهوده تحمل می‌کنیم، در حالی که بهشت تنها یک لحظه آرامش و آسودگی از این رنج‌هاست.

 اخطار: برگردان‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.
رونوشت متن رونوشت نشانی نمای مشابه کتابهای چاپی (فقط رایانه)
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
منتسب به هر دو سخنور
ابوسعید ابوالخیر

همین شعر » بیت ۲

دوزخ شرری ز رنج بیهودهٔ ماست

فردوس دمی ز وقت آسودهٔ ماست

خیام
خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] » رباعی ۱۴۲ » بیت ۲

دوزخ شَرَری ز رنجِ بیهودهٔ ماست.

فردوس دمی زِ وقتِ آسودهٔ ماست.

چطور یک شعر می‌تواند به چند شاعر منتسب باشد؟
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها

معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است

اطّلاعات
واژگان
تصاویر
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها
بارگذاری روند بازدیدها
اطّلاعات
واژگان
تصاویر
مشق شعر
ترانه‌ها
روند بازدیدها
حاشیه‌ها

مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین

تا به حال ۱۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...

Khosrow در ‫۱۸ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۳ فروردین ۱۳۸۷، ساعت ۱۷:۱۰ نوشته:

Ahmad Shamlu recites a slight variation of this poem in his Khayyam’s audio tape. Instead of “darya” the river “Jayhoon” and in place of “ranj” the word “khashm” is used in the poem.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
هوشنگ در ‫۱۶ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۸۸، ساعت ۱۶:۱۱ نوشته:

فکر کنم این هم از خیام است

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
فریده در ‫۱۵ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ بهمن ۱۳۸۹، ساعت ۱۸:۰۱ نوشته:

ابوسعید ابوالخیرشاعر یست که درقرن چهارو نیمه نخست پنجم میزیسته وخیام شاعر اواخر قرن پنجم و اوایل ششم است چطور اشعار این شاعر گرانقدر را می توان به خیام نسبت داد .

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
sassan در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۰۳ نوشته:

This is khayam 's and is not correct here.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
sassan در ‫۱۱ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۲۰ نوشته:

من یک س د از شاملو دارم که رباعیات خیام را دکلمه می‌کند. شاملو محققی تواناست، ایشان این ربعای را از خیام میداند من‌ این طور می‌خواند:
گردون نگری ز قده پرسوده ماست
جیهون اثری ز اشک پالوده ماست
دوزخ شرری ز رنج بیهوده ماست
فردوس دمی ز وقت آسوده ماست

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
سیدمحمدجواد موسوی اعظم در ‫۴ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۱۵ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۲۵ پاسخ داده:

شاملو مطابق سلیقه تصحیح و ترجمه میکرد.نمونه‌اش ترجمه گیلگمش است که با متن باستانی تفاوت دارد.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
حسین بدیعی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۰۶ نوشته:

از متن شعر پیدا است که این شعر عرفانی است و نمی‌تواند از خیام باشد. خیام نه عرفان زاهدانه و بدبینانه‌ی مولوی را داشت و نه عرفان شاد سعدی و بخصوص حافظ را زیرا از بن به عرفان اعتقادی نداشت. در کنسرت رباعیات خیام هم شاملو این بیت را به این مناسبت به خیام نسبت داد که با صدایش جور بود که الحق بعد از زنده‌یاد روشنک و چند گوینده‌ی دیگر شنیدنی است ولی فاقد اعتبار ادبی قابل اعتماد است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
merce در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۲۹ نوشته:

این رباعی از هر کس که باشد به نظر من عرفانی نیست
بسیار تشبیه و مبالغه ساده ای کرده از درد و رنج و همچنین از آرامش
میگوید: عمر فرسوده ی ما چون کمر شکسته ی این روزگار یا آسمان است
دریا هم در مقابل اشک {خونین} ما ناچیز است
این رنج بی هوده ی ما نیز آنقدر بزرگ است که دوزخ در برابرش چون جرقه ای بیش نیست
و بهشت نیز مانند لحظه ایست وقتی در آرامش هستیم
کاملاً احساسی و زمینی به نظر می آید تا نگاه استادان چه باشد
شاملو را بنده مدتها مرید بودم ولی پس از چندی به علت تغییراتی که در اشعار حافظ دادو بعضی از رباعیات را عوض کرد و گاهی اشتباه خواند از او بریدم
مرسده

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
حمید کائنی در ‫۱۱ سال و ۱ ماه قبل، یکشنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۰۳ نوشته:

من گمان نمیکنم که این رباعی و یا آنکه شاملو دکلمه کرده از خیام باشد. خیام فلسفی نبود. او تنها درباره آنچه میدید اظهار نظر میکرد. این که ما به این جهان میآییم، با بدیها، خوبیها، رنجها و شادیها زندگی میکنیم، میمیریم و بدنمان تبدیل به خاک میشود. از آن خاک سبزه میروید و یا آن تبدیل به کوزه میشود. خیام هرگز در هیچ رباعیی درباره اینکه ما از کجا آمدهایم، به کجا خواهیم رفت، وجود یا عدم وجود خدا و بهشت و جهنم اظهار نظر نکرده. او اینگونه اندیشه های فلسفی را تنها به گونه پرسش مطرح کرده. او با این پرسشها این پیام را میرساند که من نمیدانم، شما نمیدانید وهر کس ادعا میکند میداند، من را رها کند و اجازه بدهد آنگونه که میخواهم زندگی کنم. سپس روش شاد زیستن خود را به دیگران پیشنهاد میکرده. افزون بر اینها، او هرگز، هرگز به ستایشگران خدا و دینداران بی حرمتی، توهین و یا دادن احساس حقارت نکرده. بیت دوم این رباعی دوزخ و فردوس را تصویر میکند و این دور از طرز فکر خیام است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
شاهین در ‫۱۱ سال قبل، جمعه ۱۶ مرداد ۱۳۹۴، ساعت ۰۵:۳۹ نوشته:

شاهین wrote:
من فکرمیکنم درشعر دوزخ شرری زرنج بیهوده ماست.......
منظور شاعر این است که کسی که زندگی را به کام خود تلخ می کند وبا حسادت غصه خوردن وبداندیشی زندگی می کند خود شررهای جهنم را برای خودش می سازد یعنی جهنم برای او در همین دنیا وبدست خودش ساخته می شود وهمینطور کسی که روزگار را با آرامش وآسان نگری میگذراندووقت یعنی زمان را در می یابد وبهترین بهره برداری از آنرا دارد انگار که دمی وزمانی در بهشت می زید .که درواقع بهشت را هم در نتیجه نگاه ورفتار ما در این دنیا می داند.من فکر می کنم این نگاه وتلقی از این شعر می تواند آنرا به خیام نسبت دهد.
با احترام -شاهین

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
حمید کائنی در ‫۱۱ سال قبل، شنبه ۱۷ مرداد ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۳۰ نوشته:

درود بر جناب شاهین گرامی،
من با برداشت شما از بیت دوم کاملا هم نظرم.
در یک کلاس جامعه شناسی در سالهای دور گفته شد، هر آنچه که دانش انسان شناخته شده "knowledge"، در سه قسمت گنجانده میشود: علوم "science"، هنر، و فلسفه.
درآنجا معنی فلسفه آن قسمتی از دانش معنی شد که قابل اثبات نیست و فقط در حد یک نظر میتواند باشد.
دوزخ و بهشت واژه هایی هستند فلسفی که وجود و یا عدم وجودشان و اینکه کجا هستند را هرگز کسی نمیتواند ثابت کند و تصویر کردن آنها تنها نظر شخصی گوینده است.
مثال دیگر: کسی که می گوید "خدایی وجود ندارد" با کسی که میگوید "خدا وجود دارد" خیلی بیشتر وجه تشابه دارد تا با کسی که میگوید "من نظری در این مورد ندارم"، چرا که دو نفر اول فلسفی هستند و ادعایشان قابل اثبات نیست.
خیام وقتی از واژه های فلسفی استفاده میکرد، یا آنرا در پرسشی مطرح می کرد:
معلوم نشد که در طربخانه خاک + نقاش ازل بهر چه آراست مرا؟
و یا نقل قول از دیگران میکرد:
گویند کسان بهشت با حور خوش است + من میگویم که آب انگور خوش است
تا خواننده بداند که او هیچ نظر ویژه ای درباره آنگونه واژه ها ندارد.
دشمن به غلط گفت که من فلسفیم + ایزد داند که آنچه او گفت نیم
با سپاس، حمید

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
کمال در ‫۱۰ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۱۷ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۴۶ نوشته:

جمع آن : 7125

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
امیر در ‫۸ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۴ شهریور ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۴۴ نوشته:

با سلام و احترام خدمت همه اساتید
این رباعی کاملا با مشرب فکری خیام مناسبت دارد و منظورش هم اینست که بهشت و دوزخ همین لحظه های خوش یا رنج آور زندگی انسانهاست....
ضمنا نسبت دادن این رباعی به ابوسعید ابوالخیر کاملا عجیب و بی تناسب با طرز تفکر ایشان است.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
حامد در ‫۸ سال قبل، جمعه ۱۲ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۱:۳۹ نوشته:

صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟
هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت
باده هر جا که بود چشمه کوثر نقدست
هر کجا سرو قدی هست دو بالاست بهشت
دل رم کرده ندارد گله از تنهایی
که به وحشت زدگان دامن صحراست بهشت
از درون سیه توست جهان چون دوزخ
دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت
دارد از خلد ترا بی بصریها محجوب
ورنه در چشم و دل پاک مهیاست بهشت
هست در پرده آتش رخ گلزار خلیل
در دل سوختگان انجمن آراست بهشت
عمر زاهد به سر آمد به تمنای بهشت
نشد آگاه که در ترک تمناست بهشت
صائب از روی بهشتی صفتان چشم مپوش
که درین آینه بی پرده هویداست بهشت

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
فرهاد در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۲۷ نوشته:

این رباعی، کاملا دیدگاه اومانیستی دارد؛ و به هیچ وجه عرفانی نیست. و چنانچه دوست عزیز گفتند، کاملا با ذهنیت و خط فکری و ادبی خیام همسو است؛ و انتساب آن به ابوسعید ابوالخیر عجیب خواهد بود.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
فرهاد در ‫۷ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۲۸ نوشته:

منظور دوست عزیز امیر بود

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
بهزاد در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۷ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۲ نوشته:

با سلام. فکر می کنم با دیدگاه خیام تناسب بیشتری دارد. علاوه بر این که در معنای ظاهری کلام معنای واقعی هم نهفته است و آن اینکه نگفته" عمر بیهوده" یعنی اومانسیتی نیست همون چیزی که حافظ گفته " عجوز هزار داماد" یعنی از قدمت جهان سخن میگه. مصرع دوم بیت اول و مصرع اول بیت دوم یه معنی میده و داره از رنج بیهوده و خون دل بی فایده حرف می زنه و از ایام گذشته که سپری شده و لذا پیامش در مصرع دوم بیت دوم است که داره از غنیمت بودن دم و حال کنونی صحبت می کنه. اگه کمک بگیریم از حافظ میشه باین ابیات رو در توضیح اضافه نمود:
در اختیار بروی ما نگشادست و این عجوز عروس هزار داماد است یا دریاب دمی که با طرب می گذرد و ...

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
فرزاد در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۲۰ نوشته:

با عرض ادب به پیشگاه خیام دوستان خرد ورز.بایدبه اطلاع برسانم که استادعلی امیرافضللی درکتاب بسیاروزین ومحققانه رباعیات خیام وخیامانه های پارسی که با سه معیار 1منابع کهن تاقرن نه2نداشتن معارض ومدعی جدی رباعیات منسوب به خیام دردیوان های دستنویس شعرای قدیم3.شکل قافیه درهرچهارمصرع که شکل غالب رباعی دوره خیام بوده به تنقیح رباعیات اصیل ازرباعیات غیراصیل پرداخته و واقعا زحمتی زیاد متحمل گشته اند.این رباعی شیرین جز رباعیات خیام دران کتاب نیامده است

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 
Habib در ‫۲ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۴۸ نوشته:

سلام و درود

این رباعی نه از ابوسعید است نه از خیام؛ برای اهل دقت پوشیده نیست که نه از خیام چنین شعری صادر می‌شود، نه از جناب ابوسعید. و در نهایت هم نمی‌توان با قطعیت حکم کرد‌.

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.