پیر طریقت گوید: خدایا گر زارم در تو زاریدن خوش است ور نازم بتو نازیدن خوش است خداوندا شاد بدانم که بر درگاه تو میزارم به امید آنکه روزی در میدان فضیلت بتو نازم یک نظر در من نگری و دو گیتی به آب اندازم
دیدیم نهان گیتی و اصل جهان
از علت و عار برگذشتیم آسان
آن نور سینه زلانقط برتر دان
زان نیز گذشتیم نه این ماند و نه آن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، پیر طریقت به ارتباط عمیق خود با خداوند اشاره میکند. او با حالتی از زاری و ناز در برابر درگاه الهی، نشان میدهد که هر دو حالت برایش خوشایند است؛ خواه در حال زاری باشد یا در حال ناز و زیبایی. او به امید اینکه از رحمت الهی برخوردار شود، در تلاش است تا فضایل را به دست آورد. در انتها، او از شناخت عمیق خویش از جهان و نور درون خود سخن میگوید، که فراتر از هر چیز مادی و دنیوی است.
هوش مصنوعی: پیر طریقت میگوید: خدایا اگر در مقابل تو زاری کنم، برایم خوشایند است و اگر بخواهم خود را در مقابل تو ناز کنم، آن هم برایم خوشایند است. ای خداوند، خوشحالم که در درگاه تو زار زدهام و امیدوارم روزی در میدان فضیلت بتوانم به تو ناز کنم. فقط یک نگاه به من بیفکن و دو جهانی را به آب انداختهام.
هوش مصنوعی: ما درک کردیم که دنیای پنهان و حقیقت جهان از دلایل و نقصها فراتر است و این موضوع را به سادگی پذیرفتیم.
هوش مصنوعی: نور سینهی زلالی را که فراتر از همه چیز است، بشناس. ما از این حالت نیز گذشتهایم؛ نه آن باقی مانده و نه این.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.