پیر طریقت گوید: فردا در موقف حساب اگر مرا نوائی بود و سخن را جائی،گویم بار خدایا از همه چیز که دارم در یکی نگاه کن
نخست در سجودی که هرگز جز تو کسی را از دل نخواست،دوم تصدیقی که هرچه گفتی گفتم راست،سوم چون نسیم کرمت برخاست دل و جان من جز تو را نخواست
جز خدمت روی تو ندارم هوسی
من بی تو نخواهم که برآرم نفسی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: پیر طریقت در این شعر به روز حساب اشاره میکند و میگوید که اگر در آن روز سخنی داشته باشد، از خداوند میخواهد که نگاهی به اعمالش بیندازد. او تأکید میکند که سجود او فقط برای خداوند بوده و هیچکس دیگری در دلش جایی ندارد. همچنین، او به تصدیق گفتههای خداوند اقرار میکند و بیان میکند که جز عشق و خدمت به خداوند هیچ آرزویی ندارد. در نهایت، او ابراز میکند که بدون خداوند حتی نفس کشیدن را نمیخواهد.
هوش مصنوعی: استاد طریقت میگوید: فردا در روز حساب، اگر فرصتی برای سخن گفتن داشته باشم، به خداوند میگویم: بار خداوند، به هر چیزی که دارم، یک نظر بیفکن.
هوش مصنوعی: اولین بار در سجدهای که هیچ کس جز تو را از صمیم قلب نخواستم، دومین بار تأییدی که هرچه تو گفتی، من هم آن را راست دانستم، و سومین بار وقتی که نسیم لطف تو وزید، دل و جانم تنها تو را خواست.
هوش مصنوعی: به جز خدمت به تو، آرزویی ندارم و بدون تو نمیخواهم که نفس عمیقی بکشم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.