فرخی سیستانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۲

صد ره گفتم که «با من از عهد مخند»

تا من به تو باشم از جهانی خرسند

این پند تو را نیامد آن روز پسند

هین خیز و دهل در چو بنپذیری پند