عماد خراسانی » غزلیات » خوب‌تر از خوب

تو گل ناز منی، گر همه خار جگرند

باش با من تو که این رهگذران می‌گذرند

کیستی، چیستی ای پادشه کشور حُسن

پادشاهان همه گویند که بیدادگرند

ای شه حُسن که درویشی و درویش‌نواز

نه عجب پیش تو صاحبنظران خاک درند

دست‌های گنه‌آلودهٔ ما را بگذار

در چمنزار تو چون آهوی وحشی بچرند

همه دارند سر و زلفی و بالا و بری

لیک برخی چو تو آرامِ دل و تاجِ سرند

همه خوبند ولی خوب‌تر از خوب توئی

کاش با چشم من ای ماه به رویت نگردند

نه خطا شد که ز روی تو و خوی خوش تو

همچنان گنج، نکوتر که خسان بی‌خبرند

چشم خوش‌دیده بسی دیدهٔ ما لیک خوشا

صاحبان نگه شوخ که صاحبنظرند

چند گویی که چنین باش و چنان، خود دانی

چون تو نازک‌بدنان جامهٔ تقوا بدرند