واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۵۲

مستوجب طعنهٔ دمادم ماییم

شایان ملامت دو عالم ماییم

سوزیم چراغ کعبه در بتخانه

بدنام کن دودهٔ آدم ماییم