واقف لاهوری » قطعات » شمارهٔ ۱۵

رسیده از قد او طرفه پایمال مرا

بسان ریشه دوانید این خیال مرا

ز آشیانه بریدم به دام افتادم

زهی نصیب که شد بال و پر و بال مرا