واقف لاهوری » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۵۵

همه عمرم به درد غم گذشت است

عزیزان بر کسی این هم گذشت است

به حسرت‌های بیش از پیش مردم

به این درد از جهان کس کم گذشت است

ز فوت آرزو وز مرگ امید

مرا یک عمر در ماتم گذشت است

نمک باری بپاشید ای عزیزان

که کار داغم از مرهم گذشت است

گذشت از سینه‌ام تیر نگاهی

کزو کار دلم از هم گذشت است

تو ماندی بی‌خبر با آنکه اشکم

چو طوفان از سر عالم گذشت است