علی اشتری » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۶ - نسیم سحر

گر نسیم سحر از کوی تو آرد خبرم

چون گل از شوق بتن پیرهن جان بدرم

شب هجران تو بیدارم و حیران و خموش

گوش بر ناله مرغان بامید سحرم

در شب هجر تو جانم بلب آید تا صبح

بسکه از دیده بدامن شده خون جگرم

هرکس از جور عدو شکوه بیاری آرد

من شکایت ز تو ایدوست به پیش که برم

گفته بودی که بدیدار تو آیم روزی

ترسم آنروز بیائی که نباشد اثرم

گله میکرد ز آشفتگی موی تو دل

دید ایمه که من از موی تو آشفته ترم

بسکه در دل هوس لاله رویت کردم

لاله ها روید از این خاک چو من درگذرم