راد ابوالفضل بن ابوالقاسم
که ملک خلق و آدمی گهرند
نام و نان بر در تو مقصورند
بحر و کان با کف تو مختصرند
پسرانی که در هوای تواند
شادمانه به خانه پدرند
دست و کلک تو بخت را تیغند
چون نکوتر نگه کنی سپرند
ابیات دیگر این شعر در قصیده شماره 12 ذیل در گنجور قرار دارند.