عمادی شهریاری » رباعیات » شمارهٔ ۴

بر درد درون ناله گواه تو بس است

واین چشم پر آب عذرخواه تو بس است

گفتی که نکرده‌ام گناهی هیهات

طاعت که تو کرده‌ای گناه تو بس است