نه سیم و نه زر نه یار داریم
پس ما به جهان چه کار داریم
ای مرد ز سیم و زر چه گویی
غم جمله به یادگار داریم
از دست بداده دسته گل
در پای هزار خار داریم
آن شد که به کام خمر خوردیم
اکنون باری خمار داریم
بیآب شدیم اگر چه در طبع
شعر تر آبدار داریم
چون خاک اسیر باد گشتیم
بیباد نهیب نار داریم
اندر غم هجر آن نگارین
بر چهره ز خون نگار داریم
اندر بنه صد شتر بدیدیم
اکنون غم یک بهار داریم
در عالم ما دو یک فزون نیست
چون طبع شش و چهار داریم
چون موج فنا ببست عالم
خود را به که استوار داریم
ماییم ز یک درخت رسته
صد شاخ ز عشق با داریم
این چیست که پیش خود نهادیم
نه منزل پایدار داریم
زاین لیل و نهار پر عجایب
در تن اثر نهار داریم
بیتوشه شدیم در بیابان
با خود سر کارزار داریم
این است صفات ما که گفتیم
شک نیست که کارِ زار داریم
گر چرخ به حال ما نپرداخت
شاهنشه حقگزار داریم
بل تا نفسی دو خوش نباشیم
پیداست چه روزگار داریم
بنیاد نشاط گفته ماست
خود را به چه استوار داریم
نزد همه خلق چون عمادی
در عاشقی اعتبار داریم
بر سنگ زنیدمان مپرسید
تا چند همی غبار داریم
بر اسب طرب کنیم جولان
کی بر خر عمر بار داریم
آزرده انتظار گشتیم
فریاد ز انتظار داریم
نومید ز شهر و یار شهره
امید به شهریار داریم
سرمایه داد و دین فرامرز
کز هیبت او حصار داریم
تا بر در او قرار کردیم
بر چرخ برین قرار داریم
خاک در او به فخر بوسیم
وز خلق زمانه عار داریم
در دولت او هر آن چه جوییم
انگار که در کنار داریم
در مجلس او ز جان نگوییم
جان را به چه استوار داریم
آن جا که کنند عرض دریا
ما چون شمران شمار داریم
در مجلس عاشقان به عونش
بیلیل همه نهار داریم
کاهیم و سکون کوه خواهیم
موریم و هلاک مار داریم
از زحمت عاشقان نترسیم
چون حضرت او مدار داریم
از معجز عنکبوت و کوثر
در دشت امان غار داریم
در لشکر او کمینه ماییم
بنگر که چه کار و بار داریم
دیوانه نهیم دشمنش را
چون خاطر هوشیار داریم
خلقند همه شکار عالم
ما عالم را شکار داریم
این همه راست است لیکن
یک شربت بدگوار داریم
گر عزم سفر درست کرده است
ما جان به فکر فگار داریم
از دیده و دل براندم هی
چونان که ز دل قرار داریم
لیکن ز برای بازگشتن
این هر دو نثار یار داریم
او را همگان همیستایند
اینجا سر اختصار داریم
نه هر چه ز دست کفر خواهیم
یا آن چه به دوست خوار داریم
این مقدمهای است شعر او را
زیرا که از این هزار داریم