دست شاه اندازیم را چون تهی دستی گرفت
ماند خالی کاسه ی پر کار فغفوری مرا
طعنه ی بی حجابی رخنه در کارم فکند
پرده در شد زخم های نیش زنبوری مرا
از مداوای عزیزان بیشتر ماندم علیل
نورس افزون از طبیبان گشت رنجوری مرا