مهستی گنجوی » رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان » شمارهٔ ۱۰۵

آن دیده که دیدن تو بودی کارش

از گریه تباه می‌شود، مگذارش

وان دل که به تو بُوَد همه بازارش

در حلقهٔ زلف توست، نیکو دارش!