فتحعلی‌شاه » غزلیات » شمارهٔ ۱۹۰

شوخی که مرده به زبان آورد تویی

مستی که شور در دو جهان آورد تویی

خوبان گلند جمله و لیکن در آن میان

آن گل که بلبلان به فغان آورد تویی

ترکی که ؟ به خون‌ریزیم مدام

پیوسته از جفا به کمان اورد تویی

بیمار عشقم و به طبیبم چه احتیاج

آن کاو به هر دو روان آورد تویی

خاقان اگر به مدح نکویان سخن کند

آن کس که نام او به زبان آورد تویی