نورس دماوندی » غزلیات » شمارهٔ ۳۹۳

آنچه در وجه مقرر دارم

لب خشک و مژه ی تر دارم

جام جم نیست که از دست دهم

به کف از آبله ساغر دارم

آه را دل سبب تاثیر است

فتح در قبضه ی خنجر دارم

سادگی نقش مرادی بوده است

تکیه بر تیغ ز جوهر دارم

در نظر موی زیادست دو کون

چشم و دل بس که توانگر دارم

مردمک نقطه ی سهو نظر است

از خطش چشم اگر بردارم

از فروغ سخن خود نورس

آب در دیده ی گوهر دارم