نورس دماوندی » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۵

کی دهد یک کفه از میزان خبر

مهر بی وزن است کز یک جانب است

آرزو دارم دل بی رغبتی

هر که را دیدم به چیزی راغب است

رزق روزی خواره چون عاشق است

هر چه را مطلوب بینی طالب است

گر چه پیچد بوی ناخوش از دماغ

دیدنی های ضروری واجب است

هیچ عامل از هوایی نگذرد

آن خر دایم به ریش صاحب است

خصم اگر سر پنجه از آهن کند

بازوی ضعف تو نورس غالب است