مهستی گنجوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۹

شبی در برت گر بیاسودمی

سر فخر بر آسمان سودمی

جمال تو گر زآنکه من دارمی

به جای تو گر زآنکه من بودمی

به بیچارگان رحمت آوردمی

بر افتادگان بر ببخشودمی