سوزنی سمرقندی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۳۳ - در مدح رکن الدین تمغاج خان

اعلی‌خدایگان جهان از سفر رسید

منت خدای را که به فتح و ظفر رسید

تمغاج‌خان اعظم مسعود رکن دین

کز وی به سعد اکبر و اصغر نظر رسید

شاهی که ماه رایت منصور او به‌قدر

از ماه برگذشت و به خورشید در رسید

خورشیدوار تیغ کشید و به هرکجا

در ملک سایه بود بدان سایه بر رسید

شاه ممیز متمیز به نیک و بد

کز وی جز بنیک و بد و نفع و ضرر رسید

لشگر به حرب یاغی و طاغی دلیر کرد

تا باغ و بوستان ممالک به بر رسید

صیت و صدای کوس و مصافش به نصر و فتح

از شرق تا به غرب به هر بحر و بر رسید

از طعن و ضرب تیغ و سنان در صف نبرد

بر هر نئی صریر نهاد و بسر رسید

بر فرق دشمنان ملک تیغ بندگانْش

هر ضربتی ز گوی کله تا کمر رسید

سیمرغ را به تهمت طوطی چو بابزن

مر کبک را ز سینه سنان در جگر رسید

اعدای شاه را به لب آمد چو درفتاد

آتش به مرغزار و به هر خشک و تر رسید

گردان کارزاریِ پیکارجوی را

از سهم شاه کار به أین المضر رسید

زی مستقر شاهی خود شاه بازوار

پرواز کرد و باز بدین مستقر رسید

دشمن شکار کرده و مقهور کرده خصم

زاحوال او مبشرْ خیرالبشر رسید

شاهنشهی که جنت دنیاست حضرتش

چون از سفر به حضرت نزدیک‌تر رسید

گرد نعال و همهمهٔ بادپایگانْش

خوش چون سماع و سرمه به سمع و بصر رسید

از فر شاه جنت دنیا به‌خرمی

با جنت‌النعیم به هم دربه‌در رسید

اندر دل مقیم و مسافر ز عدل شاه

شادی مقیم گشت چو شاه از سفر رسید

بی‌آنکه شاه مژده‌وری نصب کرده بود

جان از قدوم شاه به دل مژده‌ور رسید

منت خدای را که ز حضرت به قهر خصم

دشمن‌شکر برون شد و دشمن‌شکر رسید

ای بر سپهر سلطنت مشرق آفتاب

نور تو تا به خاور از باختر رسید

هر شاه را ز مسند و گاه است زیب و فر

باز از تو گاه و مسند را زیب و فر رسید

تیغ تو از قضا و قدر بهره‌مند بود

اعدات را بلا ز قضا و قدر رسید

خون گردد آب در شمر از سهم تیغ تو

چون وقت آب خون شدن اندر شمر رسید

آش سیاست تو کلاغان و کرکسان

خوردند و باز نوبت جنسی دگر رسید

تو کامران و خرم و خوشدل به خسروی

بنشین که خسروی را شیرین به بر رسید

افراسیاب‌وار ز عیش آی سوی جشن

کاین عیش و جشن با تو زببچه پدر رسید

ای سوزنی به مدحت سلطان گوهری

گاه طویله کردن در و گهر رسید

از عسکر طبیعت و عمان خاطرت

مشک شکر گشادی و درج درر رسید

در بارگاه شه شکر و در نثار کن

گاه نثار کردن در و شکر رسید

طول بقای شاه جهان خواه و مدح گوی

عمر طویلت ار به دمی مختصر رسید

هم در ثنای شاه زن آن دم کز آن ثنا

عمر مدید و عیش هنی بر اثر رسید

عمر مدید و عیش هنی شاه را سزد

قطع کلام بر سخن معتبر رسید

بیش از ستاره باد شها سال عمر تو

هم بیش از آنکه وهم ستاره‌شمر رسید