عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ ۲۲

حسن از طلب نگاه ما بسته لب است

از اهل ادب دیده گشودن عجب است

وانگه که لب حسن تماشا طلب است

از بی ادبی چشم گشایی ادب است