×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۷۴
اهلی ز جهان چو قسمت خویش خوری
گر کوشی وگرنه کی کم و بیش خوری
بگریز ز خلق زانکه زنبور و شند
گر نوش طلب کنی همه نیش خوری
۲ بیت