×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۳۲
بیگانه وشی که دیر دیرش بینند
به زانکه بدوستی دلیرش بینند
دریاب که گل بتازه روییست عزیز
خوارست بهفته یی که سیرش بینند
۲ بیت