×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۶۹
از من غم روزگار ای یار مپرس
اندوه من و شادی اغیار مپرس
درد دل من بشنو و بس قصّه مخوان
این سوزش من ببین و بسیار مپرس
۲ بیت