×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶۸
شب تا به سحر میان خونم ز غمت
چون اشک ز دیده سرنگونم ز غمت
پرسی ز من خسته که چونی ز غمم
در من نگر و ببین که چونم ز غمت
۲ بیت