×
فیض کاشانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹
از غیب رسد، بدل سروشی هر دم
دل راست بدان سروش گوشی هردم
گه نغمه حزن میرسد گاه طرب
نیشی است بهر دمی و نوشی هر دم
۲ بیت