×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۹۴
اهلی هنر و معرفت آموختنی است
گر ترک کنی از تو نظر دوختنی است
هر شاخ جوان که لایق میوه بود
راضی چو بهیز می شود سوختنی است
۲ بیت