×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۴۲
ای داده مرا به عشق سرگردانی
تا چند ز ما به عشوه سرگردانی
سرگردان شد دلم به سر، گردان شد
تا از چه گرفت این همه سرگردانی
۲ بیت