×
حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴
چشمت که فسون و رنگ میبارد از او
افسوس که تیر جنگ میبارد از او
بس زود ملول گشتی از همنفَسان
آه از دل تو که سنگ میبارد از او
۲ بیت