×
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷۴
اشک من و رخسار تو همرنگ شده است
روز من و زلف تو شبه رنگ شده است
گیتی بر من چون دهنت تنگ شده است
همچون دل تو جان من از سنگ شده است
۲ بیت