×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۲۸
سرو من، چون سخن از لعل چو قندت گویم
بوسه یی خواهم و ترسم که بلندت گویم
آتش دل مگر از سینه خود آید بزبان
ورنه من حال دل سوخته چندت گویم
میرسی خرم و خندان مگذر بهر خدا
[...]
۵ بیت