×
جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۲۰
گفتم که هوای یار سرکش گیرم
سودای سر زلف مشوّش گیرم
خواهم که ز جان و دل شوم قربانش
چون نیست میسّرم که ترکش گیرم
۲ بیت