×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۶۰۸
رخت که پیر و جوان را بیک نظر سوزد
چه آتش است ندانم که خشک و تر سوزد
حدیث ناله من کآتشی جگر سوزست
ترا بگوش نگیرد مرا جگر سوزد
بوصل اگر قدری مرهم دلم کردی
[...]
۷ بیت