×
جامی » دیوان اشعار » خاتمة الحیات » غزلیات » شمارهٔ ۲۸۸
به سوی خویش مرا رخصت گذر ندهی
وگر به خود گذرم فرصت نظر ندهی
خوشم بدین که به دریوزه بر درت گذرم
مراد خاطر من گر دهی و گر ندهی
بهای بوسه نهی نقد جان چه خوش باشد
[...]
۷ بیت